Kalpler Allah’ı anmakla sükûn bulur
ZEYNEP TÜRKOĞLU
Hayatın meşgalesi içinde insan ne kadar da unutuyor, uyuşuyor bazan. Sanki zamanın seline kapılmış ruhu, bedeni. Güya bir yerlerde birşey olmaya çalışıp, daha...
Görünmez cetvel
EMİNE DEMİRTAŞ SİRKECİOĞLU
Kumsalda yürürken denizin, o ucu olmayan suyun ayaklarımın dibine yaklaşıp uzaklaşmasını izliyorum. Az ileride bir taşın yarısını ıslatıp geri çekilişi gözüme takılıyor.
Derinlerine...
Hamdi’nin hediyesi ve benim hediyem
ŞEYMA GÜR
Kedim Hamdi ne zaman geceyi dışarıda geçirse sabah kapımızda bir fare buluyoruz.
Galiba bize ikram ediyor: “Sizin için fare tuttum.”
Yoksa neden her seferinde kapıya...
Kâbe önünde bir dua yağmuru
ESRA KÂĞIT
Mekke’de bir Cuma günü idi.
Kâbe’yi görebileceğim bir yere oturduktan sonra çantamdan Hizbu Envâri’l-Hakaikı’n-Nuriye adlı dua kitabını çıkartıp okumaya başladım.
Günlerden Cuma olması hasebiyle çok...
Şimdi artık resimlerde
TUBA YÜCE
Birgün Ankara’da camiden çıkmış eve doğru ilerliyordum. Camiin bahçesindeki rengârenk çiçekler “Bana bak” der gibi parıl parıl parlıyorlardı. Ben de içlerinden bu narin...
Yakından bakın İstanbul’a
ŞEYMA GÜR
İstanbul’un uydu görüntüsü ilişti gözüme.
Çook çok uzaklardan çekilmiş. Sâni-i Hakîm, iki büyük toprak kütlesini, iki kıtayı birbirinden ayırmış.
Yarmış.
Karşılıklı parçalar birbirini tamamlıyor.
Âdeta yap-boz…
Manzaralar, nereden...
Yok yok olursa var olur
ZEYNEP TÜRKOĞLU
Ne vakit benliğine meyletse insan; yokluğu tefekkür etmeli ve var ediliş hikayesini okutmalı nefsine.
Şöyle demeli:
Sen yoktun nefsim, evet yoktun, hiçtin. Mahiyetin, ismin, cismin,...
Gururlanma, bir kramp yeter
MEHMET SAYIN
Yıllardır hüsn-ü hatla yazılar yazmaya çalışırım. Yazılarım beğenildikçe daha da bir şevkle yazmak isterim.
Yakın zamana kadar, kamış kalemi elime aldım mı yazdığımı zannederdim....
Kalemim kırıldı ben kırıldım
NUR KABADAYI DEMİR
Gördüm ki, ben bir yolcuyum. Uzun bir yola gidiyorum, yani gönderiliyorum.
Sözler
Yolculuk bir serüvendir. Gittikçe geride bıraktıklarımızı anımsarken aynı zamanda gidiyor olmanın hazzını...
“Hiçbir şey bitmesin anne!”
HATİCE BİNNUR AVAN
Henüz iki buçuk yaşında. Ona verilen akılla şaşırtmaya doyamıyor adeta. “Hiç bitmesin anne” dedi. “Hiç bitmesin; masam, sandalyem, çorabım, arabam, bu ev…”
Kalakaldım....
