HAVVA ÖZPINAR

Geçtiğimiz kış kredi kartının asgarî borcunu ödemesi için kızımı evdeki biraz parayla birlikte bankaya  yolladım.  Banka hesabımdaki parayı da çekip bir başka bankanın kartının asgarî borcunu ödeyecekti.  Kızım parayı yatırmaya çalışmış, ama kartımın manyetosu bozulduğu için  yatıramadan eve döndü. Çok üşümüştü. Parayı mutfak masasının üstüne bıraktı. “Sabah kendim gider denerim” diye düşünerek parayı saymadan öylece masanın üzerinde bıraktım.

Bunun öncesinde de kızımla darda olan birisine hayır yapma işini konuşmuş ama tereddütte kalmıştık. Çünkü kendi borcumuzu ucu ucuna ödeyebilecek durumdaydık. Sonunda ”Baksana kızım asgarîsini zor denkleştirdik; inşallah bir sonraki ay yaparız” demiştim.

Sabah mutfak masasından parayı aldığımda tam 600 lira eksik olduğunu gördüm. Kızım o miktar parayı düşürmüş olmalıydı. Bu, yapmayı düşündüğümüz yardım miktarıydı. Ben işe, kızım okula gitmek zorundaydık. Paranın peşine düşemedik.

Akşam kızımla “Demek ki hayır işlerinde acele etmemiz gerekiyormuş” diye konuştuk. Ne kart ödememizi ne de hayrımızı yapamamıştık.

Az sonra parayı yatırmaya çalıştığımız bankadan aradılar. Banka çalışanı “Havva hanım dün akşam saat 7 ile 8 arasında bankamız ATM’sinde işlem yapmaya çalışmışsınız ama başarılı olamamışsınız” dedi.

Sonrası ise hayal edmeyeceğim bir hikâyeye dönüştü.

ATM’de kızımdan sonra işlem yapan müşterinin çocukları kızımın düşürdüğü parayı görüp alarak ebeveynlerine vermiş, onlar da bankaya teslim etmiş. Banka çalışanları da ATM hareketlerinden o saatlerde benim ödeme yapmaya çalıştığımi tespit edip telefonla bana ulaşmışlar.

Kaybettiğimiz paranın geri gelmesine çok sevinmiştik. O sevinçle “Battı balık yan gider” diyerek düşündüğümüz hayır işini yapmaya karar verdik

Ama hikâye burada bitmedi.

Eşimle ayrı yaşıyoruz ve çocukların bakımı benim üzerimde. Tam bu olayın hemen üzerine eşim, kiracısından uzun süredir alamadığı birkaç aylık kirayı alabilince getirip beş bin lirayı “Al bunu sen kullan” diyerek bana verdi

Tam bir sürprizdi!

Böylece borcumuzu ödedikten başka paramız bile artmış oldu

Biz bu olaydan hem “Hayırda acele edin” dersini aldık. Hem de iyilerin tükenmediğini görüp mutlu olduk.