TÜRKMEN AY

Yağmur, rahmet yağdı bugün. Annemin genellikle yağmur yağdığında yaptığı duasında geçen bir cümlesi: ”Sen kul değilsin ki daraltasın.”

Annem öksüz ve yetim. Üstelik uzak akrabaları büyütmüş. Çocukluğundan itibaren evleninceye kadar çobanlık yapmış, okula da gidememiş. Yaşadığı onca şeye rağmen ağzından hiç isyan cümlesi duymadım. Hatırlayıp hüzünlendiğinde – ki bunu çok derinden hissederiz – “Takdir-i İlâhi” der, başka bir cümle kurmaz.

Rahmetlik babam da aynı şekilde, yaşadıkları musibetlerde hep “Allah’ın takdiri böyleymiş” derdi.

Eski insanlarda, dini bilgileri fazla olmasa bile, çok saf ve temiz bir teslimiyet var. Bunun sebebi kâinat kitabını sürekli okumaları gibi geliyor bana.

Annem çocukken ihtiyaç duyduğu sevgiyi hayvanlarla ilgilenerek gidermeye çalıştığını söyler. Hattâ kendi ekmeğini, aç kalmak pahasına karnının üstüne doğrayıp, kuzucuklar ekmeği yerken gıdıklandığı için çok güldüğünü anlattır. Rabbimin kâinat kitabının tedavisi!

Babam da hayvanları çok severdi. O da çobanlık yaptı. Hattâ hayvanları beslemek için sabah ezanı okunmadan çıkardı. Kışın endişelenirdik, çünkü çok kar olur bizim oralarda. Ona hiç olmazsa gün ışıdığında gitmesini söylerdik. Hattâ “Hayvanları bizden daha çok seviyorsun” derdik, sitem ederdik. O da “Sizin diliniz var, acıktığınızda susadığınızda söylersiniz, onların dili yok söyleyemezler” derdi. Bizi dinlemezdi. İşi bırakıncaya kadar birlikte hiç kahvaltı yapmadık diyebilirim.

Bir de kendine bir görev daha edinmişti: leylek yuvalarını tamir etmek. O yüksek ağaçlara nasıl çıkardı, hâlâ şaşırıyorum. Kendini bir iple ağaca bağlardı, öylece tırmanırdı. “Yuvalarını yerinde bulamazlarsa gelmezler” derdi. Allah rahmet eylesin.

Şimdi ne o ağaçlar var, ne leylekler… Oysa çocukken onların gelmesini dört gözle beklerdik. Göç mevsimleri ise ayrı bir şölendi. Çok şey yitiriyoruz ama farkında değiliz. Ne zaman fark edeceğiz, bilmiyorum.

Rabbimizin bizi daraltmayacağını bize en iyi öğretenlerden biri olan kâinat kitabını, Onun istediği şekilde, Onun öğrettiği şekilde, Onun güzel isimleriyle okumak duasıyla.