İtiraf edeyim, ben de çok zorlanıyorum. “Tamam, şimdi şu gelen hanıma selâm vereceğim” diye niyet edip cesaretimi topluyorum. Uzaktan gelirken bakışlarımı yüzüne odaklayıp, ufak bir bakış, tebessüm yakalamaya çalışıyor, ama yaklaşınca cesaretimi yitirip gözlerimi kaçırıveriyorum.

Selâmlaşamıyoruz.

Nasıl, hangi ara böyle olduk bilmiyorum, ama itinayla gözlerimizi birbirimizden kaçırıyoruz.

Oysa yapabilsek…

Selâmı yayabilsek…

Muhabbet de, merhamet de artacak muhtemelen.

Sadaka sevapları paylaşabileceğiz hem.

Hep birlikte niyetine girsek ya:

Selâmlaşma kampanyası.

Bir tebessümle de olsa…

Bir tebessüm… Ne kadar zor olabilir ki?

— Şeyma Gür