TUBA YÜCE

Bahar gelmiş, ağaçlar en güzel kıyafetlerini giymeye başlamış. Büyük bir değişim var. Yeryüzü canlanıyor, etrafa neşe saçıyor, “Haydi bakın Allah’ın rahmet eserlerine!” diye haykırıyor.

Kupkuru ağaçların dallarından etrafa gülücükler yağdıran çiçekler çıkmış. Her yer renklenmiş, bize birşeyler söylemeye çalışıyor. Kâinat kitabını açıp okumalı, gözümüzü açıp etrafa bakmalı…

“Evet, her bir nebatın çiçek açması zamanında ve sünbül vermesi anında, tebessümkârane manevî tekellümleri hengâmındaki tesbihleri, kendileri gibi güzel ve zahirdir.” İşte, yolda yürürken rastladığım bu ağaç böyle konuşunca, ben de onun söylediklerinden anladığım kadarıyla birşeyler not ediverdim.