Termit yuvaları gibi yükselen binalara bakıyorum. O kutucukların, o haneciklerin o perdelerin her birisinin gerisinde nice hayatlar, başka başka öyküler, sevinçler, acılar, nice sırlar var. Her biri birbirinden bîhaber.

Ama Biri var ki hepsine, herşeye ıttılaı var. Gizli açık her sesi duyar. Her kalbi bilir. Hem bilir hem herbirinde tedbir eder, tasarruf eder, takdir eder.

Ve rahmet… Daima, daima rahmetiyle muâmele eder.

Allahuekber!

— Şeyma Gür