Yaşama sanatı

Bereketli zamanların bereketli çorbaları

BİRCAN ERDEN SAYIN Biz küçükken annelerimiz misafirliğe gitmek istedikleri komşulara müsait olup olmadıklarını sormak için bizimle haber gönderirlerdi. Komşu da müsaitse birkaç saate kadar da...

Bismillâh diyelim kalan ömrümüze

BEYZA NUR “Eğer göre-bilmiş olsaydık mânâ âlemini, böyle görür müydük eşyanın rengini? Eğer çıkabilmiş olsaydık kulluğun yüce makamına, böyle girer miydik “Ramazan” bayramına?” Sen de heyecanlısın değil...

Biz Müslümanlar

ŞEYMA GÜR Metroya Suriyeli bir kadın ve bir erkek geldi. Erkeğin kucağında  bir çocuk vardı ve yanık yanık ağlıyordu.  Biz  metro halkı çocuğu bir süre...

Hayatıma yön veren tavsiyeler: 2

MEHMET SAYIN 1981 yılının bir Cumartesi akşamı iman hakikatlerini öğrendiğim Risale-i Nur dersine katılmak üzere Beyazıt’taki medreseye gitmiştim. Dersin çıkışında bir seyyar satıcıdan büyük bir...

Beklentisiz bir hayata alışmak

FUNDA DEMİRER Bir yurt dışı seyahati sonrası Fırıncı Ağabey orada yaptığı ziyaretleri, görüşmeleri anlatıyordu. Gençlerin ondan bir tavsiye istediklerinden bahsetti. Fırıncı Ağabeyin cevabı: “Kendinizi beklentisiz bir hayata alıştırın.” Hepsi...

Annemin son secdesi

İHSAN KASIM ES-SALİHÎ Annem hayatı boyunca hep hastaydı ve derdi ki: “Bu hastalık Allah’tan bir hediye, O’nun bana bir ikramıdır.” Tesbihat ve namaz dışında bir meşgalesi olmazdı....

Annem için

GÜLŞAH ERDEMİR Babam bundan 35 sene önce annemi daha hayatının 24’üncü baharını yaşıyorken, altı senelik bir evliliğin ardından, biri üç, diğeri bir buçuk yaşında iki...

Allah hayırlılarla karşılaştırsın

MEHMET SAYIN Almanya’da bir medresede bekâr olarak kalırken, ek gelir için kaligrafi işleri yapıyordum. Yeğenim beni internet üzerinden çok bilinen bir sosyal paylaşım ağına dahil...

Cama vuran ağaç

SELMA DÖRTKARDEŞ Kışın sert günlerinden birinin sonunda, yorgun bir şekilde eve zor attı kendini. Ailesi ile zaman geçirdi biraz. Sonra da odasına çekilip yattı. Oda kapkaranlık...

Alzheimer’in dokunamadığı hatıralar

BİRCAN ERDEN SAYIN Alzheimer teşhisi konulmuştu. Ancak birlikte geçirdiğimiz birkaç gün içindeki davranışlarına baktığımda hastalığın tarifindeki unutkanlığın ehemmiyetini düşünmeye başladım. İşte beni bu şekilde düşündüren...