Vücudun kemâli, hayat iledir. Belki vücudun hakikî vücudu, hayat iledir.
Hayat, vücudun nurudur. Şuur, hayatın ziyasıdır.
Hayat herşeyin başıdır ve esasıdır.
Hayat, herşeyi, her bir zîhayat olan şeye mal eder; birşeyi bütün eşyaya mâlik hükmüne geçirir. Hayat ile, bir şey-i zîhayat diyebilir ki, “Şu bütün eşya malımdır. Dünya hanemdir. Kâinat, Mâlikim tarafından verilmiş bir mülkümdür.”
— 29. Söz
