Miskin, bir iki lokma veya bir iki hurma için kapı kapı dolaşan kimse değildir. Asıl miskin, ihtiyacını karşılayacak birşeyi bulunmadığı halde, durumu bilinmediği için kendisine sadaka verilmeyen ve kendisi de insanlardan birşey istemeyen kimsedir.
Buharî, Zekât: 25; Müslim, Zekât: 101, 102
