İbrahim’de ve onunla beraber olanlarda sizin için güzel bir örnek vardır. Onlar kavimlerine şöyle demişlerdi: “Biz sizden ve sizin Allah’tan başka taptıklarınızdan uzağız. Biz sizi reddediyoruz; aramıza, siz Allah’a bir olarak inanıncaya kadar sürecek bir düşmanlık ve nefret girmiştir.” Ancak İbrahim’in babasına “Senin için Allah’tan af dileyeceğim; ama sana Allah’tan gelecek hiçbir şeye ben engel olamam” demesi müstesna[1]. Onlar şöyle dua ederlerdi: “Rabbimiz! Sana tevekkül ettik, Sana yöneldik. Varacağımız yer de Senin huzurundur.
“Rabbimiz! Bizi kâfirler için fitne yapma[2]. Bizi bağışla. Şüphesiz ki Senin kudretin herşeye üstün, hikmetin herşeyi kuşatmıştır.”
Mümtehine, 62:4-5
[1] İbrahim’in müşrik olan babası için Allah’tan af dilemesi örnek alınacak bir davranış değildir.
[2] Bizi onların eline düşürüp de “Bunların dininde bir hayır olsaydı böyle perişan olmazlardı” diye inkâra daha çok bağlanmalarına, bizim yüzümüzden iman ve İslâma dil uzatmalarına meydan verme.
