ŞEYMA GÜR

Valide hanım anneliğe ara verdi – başka yumurtalara anne olma emri alıncaya dek. (Bkz. http://barlaplatformu.com/2017/07/27/valide-hanim-ve-civcivleri/)

Bekliyordum ama yine de şaşırdım. Çünkü ben bir insan anneyim ve insanlarda anneliğe ara vermek diye bir şey yoktur.

Yine bir gün Valide hanım ve civcivlerini izliyordum. Civcivler epey palazlanmıştı. Birer minyatür tavuk görünümündeydiler. Ama hâlâ hiç susmadan annelerinin peşisıra koşuşuyorlardı. Birden fark ettim ki Valide hanım yavrularını küçük gaga darbeleri ile kendisinden uzaklaştırıyor. Hatta bazen kovalıyor.

Yavrular da benim gibi şaşkın! Ne oldu annemize? Ne yaptık ki biz şimdi?

Bu hal böylece birkaç gün devam etti. Ancak ilk iki gün, gündüz yavrularını kovalasa da gece olunca onları kanatları altına almaya devam etti.

Ama sonra bütün bütün terk etti.

Yavrular durumu idrak edince anneye sığınmanın yerini kardeş dayanışması aldı. Artık kardeşler birlikte hareket ediyor, tehlike algıladıklarında birlikte kaçıyor, birbirlerine sokulup uyuyorlardı.

Valide hanımın,  yumurtalarının üzerinde nasıl sebatla, sabırla, hevesle oturduğuna şahitik etmiştim.

Sonra mükemmel bir anaçlıkla onları koruyup kolladığına, gezdirdiğine, terbiye ettiğine de şahitlik etmiştim.

Ve şimdi yavrularını, kendi hayat serüvenlerinde kendi ayakları üzerinde durabilmeleri için kendisinden uzaklaştırmasına şahitlik ediyordum.

Demek emir böyleydi.

Hikmet ve rahmet şimdi bunu gerektiriyordu.

Hem Valide hanım annelik vazifesini başarıyla tamamlamıştı, hem de yavrular artık başlarının çaresine bakabilmeliydiler.

Bundan böyle aralarındaki münasebet, anne-yavru münasebeti olmayacak. Birbirlerinin kümes arkadaşı olacaklar.

Valide hanım  onları koruyup gözetlemeyecek.

Ama hem Valide hanım, hem de artık birer piliç sayılabilecek olan yavrular üzerinde rahmet-i İlâhiyenin koruyup gözetmesi, şimdiye kadar olduğu gibi bundan böyle de devam edecek. Taa sonsuza kadar. Dünya vazifeleri bittiğinde de ruhlarını muhafaza edecek o masum ve çalışkan tavukçukların.

Zira insan olsun, hayvan olsun bütün validelerin şefkatlerinin toplamı, Onun sonsuz rahmetinin bir lem’acığı olabilir ancak!